Rutger van Schaardenburg

Nederlands Olympisch Laser Zeiler

Rutger's Biografie

Mijn naam is Rutger van Schaardenburg en kom uit in de Olympische Laser klasse. Ik ben nu bezig met de voorbereiding voor mijn 3de Olympiade en streef naar het behalen van eremetaal in Rio.

Ik ben geboren op 8 oktober 1987 in Alkmaar, getogen in Dordrecht en op dit moment wonend en werkend in Rotterdam.

Het wedstrijdzeilen heeft mijn leven gevormd. Ik heb de hele wereld rond mogen vliegen, mag me meten met de wereldtop, ben Olympiër en heb op verschillende podiums gestaan. Hoe is dit allemaal gekomen?

Op zevenjarige leeftijd ben ik samen met mijn broer in de Optimist gestapt op het Dordtse Spaarbekken. Na twee jaar zeilles bij de KDR&ZV, zijn wij in de zomer op zeilkamp gegaan in Mijnsheerenland. Dit bleek een wedstrijdzeilkamp te zijn en hier vielen wij in onze houten Optimisten van 100 kilo nogal op tussen de lichte polyester bootjes. Eenmaal terug op het spaarbekken in Dordrecht waren wij plotseling de betere zeilers geworden, waardoor ik door de coach werd gevraagd om bij haar dochter te bemannen in de Cadet.

Toen ik vervolgens in Rotterdam op de Kralingse plas begon, ging het snel. Na een korte periode in de Cadet heb ik net als mijn broer een eigen optimist gekregen, de NED 1978! Veel weekenden trainen, regionale combiwedstrijden af gaan en elke zomer op zeilkamp. Daarna ging het verder, ik ging nationale selecties varen! Na het tweede jaar selecties kwalificeerde ik mij net aan voor het eerste Europees Kampioenschap in Las Palmas. Een jaar later kwalificeerde ik mij weer en mocht ik naar het Europees Kampioenschap in Portugal.

Na te oud en te groot te zijn geworden voor de Optimist ben ik overgestapt naar een grotere boot. Dit werd de Laser Radiaal, een Laser met een kleiner zeil. De trainingen, nationale en internationale wedstrijden gingen door met als hoogtepunt het winnen van de Middellandse Zeilweek in 2003

Het hoogst haalbare voor het jeugdzeilen zijn de ISAF jeugd WK’s: wereldkampioenschappen in Olympische klasses voor zeilers tot 18 jaar. In 2004 wist ik mij net te kwalificeren in de Laser Standaard voor het jeugd WK in Polen, maar in 2005 in Zuid Korea streed ik mee om de medailles. Na het hele evenement aan kop te hebben gestaan eindigde in op een 3e plaats. Kenmerkend detail is dat de nummers 1 en 2 nu ook wereldtoppers zijn.

Na mijn medaille was ik het Nederlandse toptalent in de Laserklasse. In 2006 won ik de Europacup in Warnemunde en werd ik 2e bij het Europees Kampioenschap tot 21 jaar. In 2007 behaalde ik de B-status van het NOC*NSF na de World Cup in Medemblik en wist ik een halve nominatie voor de Olympische spelen te bemachtigen op het Europees kampioenschap. Na deelname aan het Olympisch testevenement werd ik met afstand Nederlands kampioen en heb ik de topsport HP-status van het NOC*NSF toebedeeld gekregen. Ik was de 25ste sporter ooit die deze “High Potential” status kreeg en de eerste zeiler ooit.

Het leek een kwestie van tijd tot ik de ontbrekende halve nominatie zou behalen en ik mij zou kwalificeren voor de Olympische Spelen in Beijing. Maar dat liep  anders. Elk evenement viel tegen, nergens lukte het om het niveau van het jaar daarvoor te halen en de Olympische droom leek steeds verder weg.

Maar 3 weken voor de opening van de Olympische Spelen lukte het toch! Het laatste evenement, wederom het Europees kampioenschap, enkele weken voor de Olympische Spelen, haalde ik nipt met 1 punt voorsprong de ontbrekende halve nominatie binnen.

Na Serge Kats was ik de 2e Nederlander die het lukte zich te kwalificeren in de Olympische Laserklasse. Snel werd voor mij nog een Olympisch sporters pakket samen gesteld en kon ik, als een van de laatste sporters, naar China. Tijdens de wedstrijden bleek hoe gesloopt ik was door alle kwalificatieperikelen, geen moment heb ik een goede race kunnen varen. Maar ik was er wél en Olympiër ben je voor het leven!

Na de Olympische Spelen heb ik het zeilen en mijn studie Civiele Techniek zoveel mogelijk geprobeerd te combineren. In 2008 ben ik op studiestage geweest in Dubai en nadien heb ik mijn openstaande studievakken gehaald. In 2010 moest ik een duidelijke keuze maken. Om kans te maken op een medaille moest ik een flink inhaalslag maken op mijn concurrenten. Ik wilde wel zien hoe ver ik kon komen en koos ervoor om het laatste deel van mijn studie (afstudeeronderzoek) uit te stellen en mij volledig te focussen op mijn zeilcampagne.

Dat loonde. In 2011 was de progressie goed te zien. Tijdens de wereldbeker wedstrijd in Medemblik haalde ik een halve Olympische nominatie en kort daarop kwalificeerde ik mij op het testevenement met een 8ste plek op de wereldbekerwedstrijd van Weymouth op het Olympisch vaarwater. Tijdens het Olympisch testevenement haalde ik mijn beste prestatie tot die tijd met een tweede plek. Hiermee had ik mij ook verzekerd van een volle nominatie voor de Olympische spelen. Het was wel duidelijk dat het Olympisch vaarwater mij goed lag. Dat jaar was ik niet de enige Nederlander die goed preseteerde in de Laserklasse. Naast mij had Roelof Bouwmeester ook een volle nominatie voor de spelen binnen gesleepd. Aangezien er bij het zeilen van elk land maar één boot per discipline deel mag nemen, ging het tussen mij en Roelof wie Nederland op de Spelen mocht gaan vertegenwoordigen.

Na eerdere mogelijkheden niet benut te hebben om mijzelf vroegtijdig te kwalificeren lukte dit op het in 2012 uiteindelijk toch met een 7de plek op het WK in Duitsland en een overwinning op de wereldbekerwedstrijd in Medemblik.

Ondanks dat het Olympisch vaarwater mij goed lag gingen de Olympische spelen van Londen niet goed voor mij. Dit leverde een teleurstellende 14de plek als eindresultaat op. Reden hiervoor was dat ik er doorheen zat voordat de Spelen begonnen. Langdurige selecties zorgden ervoor dat ik geen frisse blik meer had. Dat was zonde, want er was veel mogelijk op het Olympisch vaarwater.

Met veel plezier zette ik mijn gedachte daarna op wat anders: het afmaken van mijn studie. Ik vond een prachtig afstudeeronderzoek dat met golfenergie te maken had binnen het Havenbedrijf Rotterdam. Dit was een break van het zeilen en dat mij goed heeft gedaan. Zo goed zelfs, dat ik niet zeker wist of ik nog een campagne wilde doen richting Rio. Maar ik was bang dat ik spijt zou krijgen als ik mijn zeilcampagne met een slecht gevoel zou afronden.

In plaats van weer fulltime met het zeilen bezig te zijn wilde ik kijken of er mogelijkheden waren om het zeilen met parttime werken in de waterbouwkundige sector te combineren. Dat lukte. Het Havenbedrijf biedt mij de mogelijkheid om mij te ontwikkelen als waterbouwkundige naast mijn activiteiten binnen het zeilen.

Deze keuze heeft voor mij veel beter uitgepakt dan ik had gedroomd. Deze combinatie geeft mij een goede afwisseling met als resultaat focus, doelgerichtheid, verantwoordelijkheid en efficiëntie. Én ik genoot weer volop van het zeilen (na de kleine dip van Londen).
Dat was ook goed terug te zien in de resultaten. In 2013 werd ik 2de op het Europees kampioenschap en 4de op het WK. Daarnaast won ik weer de internationale wedstrijd in Medemblik.

In 2014 vond ik het erg spannend of ik de stijgende lijn uit 2013 kon doorzetten. Het jaar begon goed met een 3de plek op de wereldbekerwedstrijd in Hyeres en vervolgens pakte ik opnieuw een 2de plek op het EK. Daarna kwam de belangrijkste wedstrijd aan bod: het Olympische testevenement, wat zwaar meeweegt om geselecteerd te kunnen worden voor de Olympische spelen in Rio. Hier werd ik 2de en deed daarmee goede zaken om mijzelf te kwalificeren. Ik had daardoor de mogelijkheid om het tijdens het WK dat een maand later plaatsvond, de kwalificaties al definitief af te ronden. Het WK ging voor mij iets minder dan gehoopt, alhoewel een 8ste plek toch niet verkeerd was. Maar tijdens dit WK werd een andere Nederlander, Nicholas Heiner, wereldkampioen. Een prachtig resultaat, maar dit was voor mij toch ook wel een beetje schrikken. In plaats van zelf vroegtijdig te kwalificeren strijd ik nu tegen de wereldkampioen om mijn trucje te kunnen uitvoeren tijdens de Olympische spelen. Eigenlijk kan het niet veel mooier.

Op een bepaalde manier lijkt het op een déjà vu van het scenario dat zich tijdens de kwalificatie af heeft gespeeld voor de Spelen van 2012. Maar nu staan wij vind ik wel allebei op een hoger niveau. Dat is mooi om te zien.

In het jaar 2015 zal uitgewezen worden wie de beste Nederlander is om ons land tijdens de Olympische spelen van Rio in 2016 te vertegenwoordigen. Dankzij mijn goede resultaten op het Olympisch vaarwater heb ik als enige de mogelijkheid om mijzelf tijdens de internationale wedstrijd in Palma te plaatsen. Dit evenement vindt plaats van eind maart tot begin april. Lukt het dan niet, dan zal de selectie beslist worden tijdens het WK en EK rondom juni en juli.

So wish me luck! See you in Rio